سوم : اين كه كسى كه آن چيز نجس در دست او بوده ، بگويد : « آن چيز را آب كشيدم يا آن چيز پاك شده » و لازم نيست كه آن شخص عادل باشد ، ولى نبايد متهم به بىمبالاتى در مورد طهارت و نجاست باشد . چهارم : اين كه مسلمانى آن را آب بكشد ، اگرچه معلوم نباشد كه درست آب كشيده يا نه . پنجم : اين كه مسلمانى كه آن چيز متعلّق به او بوده ، با شرايطى كه گفته شد ، غايب شود . « مسألهء 219 » اگر انسان حالى دارد كه در آب كشيدن چيز نجس يقين پيدا نمىكند ، نبايد به حال خود اعتنا كند و بايد مانند مردم معمولى رفتار نمايد ؛ يعنى چيزى را كه آنها پاك مىدانند ، پاك بداند . احكام ظرفها « مسألهء 220 » خوردن و آشاميدن از ظرفى كه از پوست سگ ، خوك يا مردار ساخته شده ، حرام است و نبايد آن ظرف را در وضو گرفتن و غسل كردن و نيز در كارهايى كه بايد با چيز پاك انجام داد به كار برند ؛ بلكه احتياط مستحب آن است كه از چرم سگ ، خوك و مردار در هيچ كارى استفاده نكنند . « مسألهء 221 » استفاده كردن از ظرف طلا و نقره در خوردن ، آشاميدن ، وضو گرفتن ، غسل كردن ، تطهير نجاسات و امثال آنها حرام است و احتياط واجب اين است كه از آنها در زينت اطاق نيز استفاده نشود ، و نگاه داشتن آنها نيز خالى از اشكال نيست . « مسألهء 222 » ساختن ظرف طلا و نقره و مزدى كه براى آن مىگيرند احتياطاً حرام است . « مسألهء 223 » خريد و فروش ظرف طلا و نقره و پول و عوضى كه فروشنده مىگيرد احتياطاً حرام است . « مسألهء 224 » اگر گيرهء استكان از طلا يا نقره ساخته شده باشد و بعد از برداشتن استكان به آن ظرف گفته شود ، استعمال آن چه به تنهايى و چه با استكان حرام است و